Leczenie ostrego zawału mięśnia sercowego i 30-dniowej śmiertelności wśród kobiet i mężczyzn czesc 4

Charakterystyka demograficzna i kliniczna beneficjentów Medicare dopuszczonych do szpitala z potwierdzonym ostrym zawałem mięśnia sercowego po przybyciu, według płci. Spośród 224 377 pacjentów w bazie danych projektu Cooperative Cardiovascular Project, którzy byli hospitalizowani z podejrzeniem ostrego zawału mięśnia sercowego, 180,083 zostało potwierdzonych jako osoby z ostrym zawałem mięśnia sercowego. Spośród nich 138 956 miało udokumentowany ostry zawał mięśnia sercowego po przybyciu do szpitala i nie zostały przeniesione z innego zakładu. Ich cechy demograficzne i kliniczne przedstawiono w Tabeli 2. Kobiety były znacznie starsze i miały więcej współistniejących warunków niż mężczyźni. Kobiety były bardziej skłonne do opóźnienia w poszukiwaniu leczenia objawów ostrego zawału mięśnia sercowego i miały dłuższe oczekiwanie przed poddaniem się elektrokardiografii po przyjęciu. Nie było znaczących różnic między kobietami i mężczyznami pod względem ciężkości choroby po przybyciu do szpitala, prawdopodobieństwa wystąpienia intubacji lub w proporcji do udokumentowanej śmiertelnej choroby. Wskaźniki jakości leczenia
Tabela 3. Tabela 3. Częstości interwencji w ostrym zawale mięśnia sercowego u kobiet i mężczyzn. Wskaźniki leczenia są przedstawione według płci w Tabeli 3. Interwencje opisano poniżej.
Tromboliza i aspirynę w pierwszych 24 godzinach
Mniej niż 11 procent wszystkich pacjentów było idealnymi kandydatami do leczenia trombolitycznego – 9 procent kobiet i 12 procent mężczyzn. Chociaż znaczny odsetek wszystkich idealnych kandydatów nie był leczony środkami trombolitycznymi, idealne kandydatki były o 7 procent rzadziej niż idealni kandydaci płci męskiej do otrzymywania środka trombolitycznego w ciągu pierwszej godziny po przybyciu do szpitala (skorygowane ryzyko względne, 0,93; przedział ufności, od 0,90 do 0,96) i 3 procent mniej prawdopodobne, że otrzyma środek trombolityczny w dowolnym czasie podczas hospitalizacji (skorygowane ryzyko względne, 0,97; przedział ufności 95%, 0,94 do 0,99). Mniej niż 60 procent wszystkich pacjentów było idealnymi kandydatami do przyjmowania aspiryny w dniu przyjazdu. Wśród nich kobiety były o 6 procent rzadziej niż mężczyźni przyjmować aspirynę podczas pierwszych 24 godzin hospitalizacji (skorygowane ryzyko względne, 0,94, przedział ufności 95%, 0,92 do 0,95).
Cewnikowanie diagnostyczne i rewaskularyzacja
Siedemdziesiąt procent pacjentów (97 928) przyjęto do szpitali wykonujących arteriografię tętnic wieńcowych. Ponieważ wiek znacząco wpłynął na zależność między płcią a cewnikowaniem diagnostycznym (P <0,001), wyniki podzielono na podstawie wieku (65 do 69, 70 do 74, 75 do 79, 80 do 84 i 85 lub więcej lat). Kobiety były znacznie rzadziej niż mężczyźni poddawani cewnikowaniu we wszystkich kategoriach wiekowych; jednak różnica ta była wyraźniejsza w starszym wieku (skorygowane ryzyko względne w wieku 65 lat, chociaż 69 lat, 0,94, przedział ufności 95%, 0,92 do 0,96, skorygowane ryzyko względne w wieku 85 lat lub starszych, 0,75, przedział ufności 95%, 0,68 do 0,83). Po poddaniu cewnikowaniu kobiety skierowano do rewaskularyzacji (przezskórnej angioplastyki wieńcowej lub pomostowania tętnic wieńcowych) w takim samym tempie jak mężczyźni (skorygowane ryzyko względne, 0,99; przedział ufności 95%, 0,97 do 1,00).
Aspiryna, beta-blokery i inhibitory ACE w momencie wypisu
Mniej niż 50 procent wszystkich pacjentów było idealnymi kandydatami do leczenia aspirynowego przy wypisie
[przypisy: choroba ormonda, skąpomocz u niemowlaka, ostra niewydolność nerek objawy ]
[więcej w: ostra przednerkowa niewydolność nerek, zatrzymanie pracy nerek, hiperkineza ]
[hasła pokrewne: olx brzeg dolny, leki antycholinergiczne, grzybek tybetański skutki uboczne ]